Nu al een jaar of wat ben ik (redelijk) actief op Facebook.. Vooral in het begin deed ik mee aan testjes en spelletjes en allemaal leuke dingen die facebook biedt om je te vermaken.. En echt al die testjes, dat zijn dingen die je altijd al hebt willen weten.. Want wie wil er niet weten welk karakter uit ‘The Sopranos’, ‘Oceans 11′ of welke James Bond Chick ze is.. Of hoe je eruit zou zien als smurf, tekenfilm karakter of spion.. En van al die leuke groepen waar je bij kunt horen.. Zo was ik bij de mafia, was ik een boerin en werkte ik op een zombiefarm.. En nu? Nu ben ik niets meer.. Nou ja.. Gewoon Joyce.. Ik ben al mijn karakters kwijt.. Ik weet niet meer wat mijn naam betekend, welke man of vrouw het beste bij mij past, in welke stad ik het beste kan wonen.. Nee, ik moet het nu helemaal zelf doen.. Alles zelf uitzoeken..
Ik heb nu niet meer een uitslag van een test om te weten of mijn lief wel bij mij past.. Of ik wel in de juiste stad woon.. Of ik niet beter naar Duitsland of Zweden kan verhuizen..
En ik vind het wel lekke rustig zo.. Gewoon lekker mezelf zijn.. Meer hoeft ook niet.. Gelukkig!!
Ik vind het heerlijk op de camping.. Tenminste als het niet regent, je lekker buiten kunt zitten op je super de luxe campingstoel, tafeltje ernaast, bakje nootjes en een lekker rood wijntje erbij.. Nou dan kan ik me echt uren vermaken.. Want er zijn altijd mensen die komen en gaan.. En dan die tent.. Die moet opgezet of nog leuker ingepakt worden.. Je kunt hier altijd uit opmaken welke relaties goed zitten en welke niet.. Slaan ze elkaar uiteindelijk met de tentstokken in elkaar of staat de tent na 15 minuten netjes overeind en zitten ze net als ik aan de wijn met een lekker knabbeltje erbij..
Nu zul je denken: Ja, dat is allemaal heel erg leuk, maar jij zult zelf toch ook je tent om moeten zetten.. Maar dat gaat altijd helemaal top! Voor mij geen ruzie met mijn lief, geen gevecht met tentstokken en de tent staat zelfs binnen het kwartier.. Toch is er iets wat nog leuker is als de tent opzetten, dat is hem weer afbreken en in de hoes stoppen.. Ik heb deze vakantie menig verbaasde blik gekregen.. Wij hebben dus een tent, die vouw je niet, die rol je niet, daar hoeft eigenlijks niets moeilijks mee.. Haringen eruit, stokken eruit en proppen maar.. En hij past precies in de zak.. Dus helaas mensen voor jullie geen gelach en geen vermaak.. Dat is voor mij.. Oh ja, ik zet vast een wijntje koud!!
Het was een superplan.. Echt een super plan.. Er waren een aantal dingen die mis konden gaan.. Maar de kans dat dat zou gebeuren was nihil.. Dus de voorbereiding voor mama’s verjaardag kwam in volle gang.. Nou ja, niet mijn mama maar de mama van mijn lief.. Het allerbelangrijkste was dat er een cadeautje moest komen.. En dat is lastig, want wat geef je je moeder.. Iets wat echt heel bijzonder is natuurlijk, niet iets voor het dagelijks gebruik.. Het moest echt iets van de kinderen zijn.. Na lang denken was er een idee: Een weekendje weg met haar kinderen zonder aanhang gezellig met zijn viertjes.. Ook zonder papa, tenminste dat werd papa verteld op de verjaardag.. Stiekum hadden de kinders wel bedacht dat papa ook mee mocht, maar dat mocht hij nog niet weten tot zijn verjaardag op 15 mei.. Dit was een van de risico’s aan het cadeautje.. De twee maanden dat papa in het ongewisse was.. Maar het risico werd niet zo hoog ingeschat dus 19 maart was de grote dag en mama was helemaal blij.. Papa was licht teleurgesteld, maar de koude kant had al bedacht dat hij dan een dagje iets leuks mocht doen met hen.. Dit zeiden ze natuurlijk om de kinders toch een beetje tegemoet te komen.. Dus tot zover was het echt een perfect plan, ik had het zelf niet beter kunnen bedenken.. Tot een week geleden.. “Ja”, dacht papa, “ik kan nu wel het hele weekend in mijn eentje thuis gaan zitten.. Of een dagje met de koude kant weggaan.. Maar zo leuk vind ik dat allemaal niet.. Ik ga een mannending doen, mijn mannending..” En dat deed ie, papa boekte een weekendje survivalen in de Ardennen.. Grote paniek onder de kinders natuurlijk.. Wat nu?? Want het was eigenlijk de bedoeling dat papa mee zou gaan.. Spoedoverleg!! En dat ging lastig want zus 1 zat in Egypte.. Met veel moeite werd zij bereikt en werd er besloten het toch maar aan papa en mama te vertellen.. Hoe breng je dit slechte nieuws.. De oplossing ontstond eigenlijk vanzelf en is ook eigenlijk heel logisch.. Zoonlief vertrekt voor een weekendje survivalen met papa in de Ardennen en de meiden gaan heerlijk shoppen in Duitsland.. Zo doet ieder waar hij of zij goed in is en wat het beste past en komt alles op zijn pootjes terecht..
‘t Konijn is dood
‘t Lag vanmorgen zo ineens dood in z’n hok
‘t Beest was zelfs al koud geworden
Gek, dat ik toch effe schrok
Wat zou dat nou eigenlijk zijn?
Morgen koop ik een nieuw konijn
‘t Konijn is dood
Ja, met konijnen loop je steeds dezelfde kans
‘t Zijn per slot geen sterke dieren
Mot zo’n dier nou ook een krans?
‘t Zou een soort aandenken zijn
Morgen koop ik een nieuw konijn
Zo’n konijn heeft niks geen waarde
‘k Weet ze voor twee kwartjes al
In een winkeltje te koop
Ach, zo’n beest kost niemendal
Omdatte d’r zoveel van zijn
Morgen koop ik een nieuw konijn
Mijn konijn had groene ogen
Een witte voorpoot, verder bruin
Lekker ordinair gezichie
‘t Liep vaak los, zo in de tuin
Reuze sprongen en een gein!
Morgen koop ik een nieuw konijn
Stel je voor, je sting te grienen
Om zo’n beest, wat heb je d’r an?
Honderden, zo in de duinen!
Ja ‘k zal janken, ik als man!
Ik ken d’r het beste blij om zijn
Morgen
koop ik
een nieuw konijn
(tekst: Wim Kan)
Heb jij dat ook..
Dat de wekker ’s morgens veel te vroeg gaat
maar als je dan aan mij denkt is het niet zo erg
Heb jij dat ook..
Dat je een baaldag hebt en niets lukt
maar als je dan aan mij denkt gaat het goed
Heb jij dat ook..
Dat de tranen in je ogen staan
maar als je dan aan mij denkt zijn het ineens sterretjes
Heb jij dat ook..
Gewoon een gesprek
maar als dan mijn naam valt ga je stralen..
Heb jij dat ook??
Ik zit in de vensterbank lekker warm ingepakt in een dekentje en denk aan een vriendin van me.. Ineens had ze een vriendje en ze bracht hem zomaar mee in ons leven.. Het ging zo snel, het was niet te begrijpen.. En dit bleef niet bij één keer.. Keer op keer gebeurde me dit.. Er kwam zomaar een extra iemand in mijn groepje.. En zo snel.. Een maand, hij ging mee naar de verjaardag.. Twee maanden, hij was er bij hoor bij onze uitjes.. Na een half jaar woonden ze samen.. Niets begreep ik ervan.. Tot jou.. Een week en ik ging met je mee naar de verjaardag.. Een maand en je had al mijn vriendinnen al ontmoet.. Twee maanden, je kat herkent me al als ik bij je kom.. Een half jaar en ik moet eerlijk toegeven ik wordt ook gek van het gesleep met die tassen.. Ik begrijp het ineens.. Het is een achtbaan en je gaat mee, je klemt je stevig vast, want je wil niet anders!
Ik vertrouw jou wel, ik vertrouw alleen mezelf niet. Ik vertrouw er niet op dat ik goed genoeg ben. Dat ik jou verdien. Er is geen enkele rede waarom jij bij mij zou willen blijven.
(Stephenie Meyer; Nieuwe Maan, blz. 394)
Tijd is zo bedriegelijk.. Er zijn echt momenten dat de tijd niet voorbij lijkt te gaan, de minuten lijken uren.. En de uren lijken wel dagen.. De dag duurt eindeloos en uit frustratie weet ik niet meer wat ik moet doen.. Maar dan ineens zijn er momenten dat de tijd voorbij lijkt te vliegen.. Een gezellig gesprek, een hele leuke avond.. Het moment is zo voorbij en dan het is nacht en ook de morgen komt weer veel te vroeg.. Vandaag is zo’n dag dat die niet voorbij lijkt te gaan.. De dag na een gezellige avond, een gezellig weekend.. Ik kan niet wachten tot de tijd weer vliegt..
Eigenlijk heb ik mezelf nooit als sportief gezien.. Dit beeld heb ik gekregen op de middelbare school tijdens de gymles.. Ik kon me niets verschrikkelijkers voorstellen en was altijd blij dat het uurtje gymmen weer voorbij was.. Maar direct kon ik ook al weer op gaan zien tegen de volgende waarin we natuurlijk gingen volley- of trefballen, of de kast en de springplank weer uit het hok gehaald werden.. Regelmatig werd er in de gymzaal de beruchte piepjestest gehouden.. Het een nog verschrikkelijker dan het andere.. En als we buiten gingen gymen was het al niet veel beter honkbal of even om de sportvelden heenrennen, het was allemaal niets voor mij.. Wel ging ik in het weekend graag een stuk wandelen met mijn familie of heerlijk zwemmen bij de reddingsbrigade.. En dit doe ik nog steeds erg vaak.. Ook kun je mij regelmatig op mijn racefiets door de omgeving zien schieten.. Of in Zeeland of Vinkeveen met mijn duikuitrusting aan.. En het zwembad, daar weet ook iedereen wie ik ben..
Dus wat nou niet sportief.. Het lag niet aan mij, het lag aan de les, want als je niet lenig genoeg bent voor turnen, niet moedig genoeg om een bal te vangen en slecht bent in rennen dan houdt het al gauw op tijdens de gymles.. Ik ben sportief op mijn manier en na die 60 kilometer op de fiets vandaag ga ik nu lekker met een zak chips en een wijntje voor de tv hangen.. Heerlijk onsportief zijn!!
Langzaam krijgen in mijn omgeving alle scholen weer vakantie.. Ook ik ben nu al weer 3 weken vrij van school, maar van vakantie daar heb ik nog niet zoveel van gemerkt.. Het studeren gaat gewoon door, daar ben je niet ineens vrij van.. En ook heb ik een leuk vakantiebaantje weten te bemachtigen.. Heel gezellig maar van lekker lezen en nietsdoen komt niet zoveel terecht.. Telefoontjes beantwoorden, brieven versturen, de kleine kas bijhouden, zwembadkaartjes verkopen, dat zijn tegenwoordig mijn dagelijkse bezigheden.. Oh, daar komt weer een klant, ik lach nog even lief en verkoop hem snel een kaartje!! Fijne dag verder, tot ziens en geniet van het heerlijke water!
