Schone mensen, vandaag komen er een heleboel voorbij.. Maar helaas, ook de minder schone mensen zijn in grote getale aanwezig.. En dan niet de mensen die er gewoontjes uitzien, nee van die hopeloze mensen.. Van die mensen die denken dat ze er iets van hebben weten te maken.. Van die mensen die de plank volledig mis slaan.. Van die mensen die zo hard hun best doen maar het blijft het net niet.. Dan denk ik.. Deden ze maar iets minder hun best dan zou het er misschien wel eens beter uitzien.. Gewoontjes, maar beter.. Nu durf ik bijna niet te kijken naar de mislukte opgeblazen lippen, de te donker aangezette ogen met van die grote wallen eronder, de verbaasd opgetrokken wenkbrouwen.. Ik hoop dat ze snel weer weggaan.. En dat er weer een gewoon normaal meisje voor mijn balie komt staan.. Helaas tevergeefse hoop..
Ik klus.. Misschien geloven jullie het niet gelijk, maar dat doe ik echt!! En ik durf met volle overtuiging te zeggen dat ik nog best wel handig ben ook.. Zo kan ik zagen, boren, schilderen, met een hamer overweg en dat ook nog eens allemaal zelfstandig.. Maar zonder spullen om mee te klussen kan er natuurlijk niet geklust worden, dus vandaag ging ik samen met A. een plaat tri-plex halen.. Een plaat van 1.40m bij 1.50m en dat lijkt niet zo heel erg groot.. Tenminste, totdat we bij de auto stonden.. Het paste niet, nadat we onder alle hoeken geprobeerd hadden de plaat in de auto te krijgen, dachten we dat het dak misschien een goed idee was.. Nadat de plaat al 3 keer van de kar en 5x van het dag afgewaaid was.. En wij tot vermaak van verschillende andere klanten van de Bouwmarkt gedient hadden, besloten we toch maar de kar te halen.. Dit was in de hoop dat de plaat daar wel in zou passen.. Toen we de kar zagen begonnen we sterk te twijfelen, maar het is gelukt.. De houten plaat is op zijn plek.. Het uit de kar halen bleek ook niet geheel makkelijk.. Maar dat is een ander verhaal en dat vertel ik misschien de volgende keer..
Vandaag woensdag 4 februari is het studiedag.. Zo noemen ze dat.. Een roostervrije dag voor de studenten.. Maar voor wie is het eigenlijk studiedag.. Ik bedoel ik ben vrij en al mijn docenten zitten nu op school.. Nu zou ik natuurlijk heel hard thuis kunnen studeren, alle opgelopen achterstand inhalen, vast in het vooruit werken.. Dat zou ik kunnen doen.. Of is het juist de bedoeling dat mijn docenten deze studiedag nuttig besteden.. Moeten juist zij vandaag hard studeren?? Zij zitten vandaag verplicht op school.. Ik niet.. Ik zit heerlijk thuis en draai me nog lekker een keer om.. En acht laat die docenten maar studiedag hebben en hard studeren!
Openhartig, als je het in de dikke van dalen opzoekt zegt deze: open·har·tig bn, bw zonder iets te verzwijgen; oprecht: ~ spreken
Maar soms kan het wat mij betreft ook te openhartig.. En iets waar te voor staat, hebben we vroeger allemaal geleerd, is nooit goed.. Zo ook de dames die ik aan mijn balie had staan.. Geloof me, er zijn dingen die zijn bedacht om verzwegen te worden.. Bijvoorbeeld waarom je je kaartjes vergeten bent, of waar je ze hebt laten liggen.. Naast de vribrator op mijn nachtkastje is de rede waarbij ik graag mijn oren even dichtstop, waarbij ik even oostindisch doof wil zijn.. Dus dames, de volgende keer moet u uw kaarten maar gewoon meenemen.. Of een goede rede verzinnen zoals ze zijn uit het autoraam gewaaid of ik dacht dat zij ze mee zou nemen.. Dan zal ik u vriendelijk naar de juiste balie verwijzen en u danken voor de verzwegen echte rede..
Er zijn van die dagen waarvan je aan het eind altijd zegt: “Er zijn van die dagen..” Vandaag was zo’n dag.. Een dag die bijna niet door te komen was.. Want zeur ik normaal altijd over mensen en hun domme vragen.. Niemand stond er aan mijn balie.. Zelfs niet iemand met een domme vraag.. Ik was heel zielig alleen.. Dus vanaf volgende week mogen jullie ook alle domme vragen weer bij mij neerleggen!! Echt waar, ik zal er niet over zeuren.. Heus niet..
Slapend rijk worden, dromen we daar niet allemaal van.. Gewoon lekker lui op de bank niets doen.. Tijd hebben om alle boeken te lezen die je altijd al wilde lezen.. Alleen nog maar de dingen doen die je echt leuk vind.. Slapend rijk worden is een utopie waar we allemaal graag in willen geloven.. Daarom vond ik wederom een mailtje met dit onderwerp: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: (eenmalig) veel geld ontvangen GEEN GEINTJE!!!! zie het zelf (wie weet) in mijn inbox.. En weer verbaasde ik me over de derde alinea, deze persoon is echt paranormaal begaafd want anders zou dit nog niet bekend zijn: ik dacht dat het een kettingbrief was maar twee weken later, na dit bericht doorgestuurd te hebben kreeg ik een bericht om mijn adres op te geven en ontving ik een cheque van 24800 euro. Ik vraag me af of deze mensen slapend rijk worden, of dat ze thuis zitten te wachten op die grote check en in plaats van slapend rijk worden, van de koude kermis thuiskomen.. Want slapend rijk worden lijkt me heel mooi, maar het lijkt me voorlopig ook nog een utopie..
Ik heb een persoonlijke coach en kledingadviseur.. En nadat we eerst aan mijn houding gewerkt hadden moest er volgens hem nu ook iets veranderd worden om deze houding te vullen, zeg maar.. Dus wij togen naar de Hunkemöller om bh’s te kopen.. En daar stond ik met hem en mijn moeder samen in de winkel.. Nadat we bepaald hadden wat de maat moest zijn werd er flink heen en weer gelopen.. Tot grote irritatie van de dame van de Hunkemöller.. De bh’s kwamen niet netjes op de haakjes terug, dat kon zij toch veel beter en wij stonden zo te klungelen, was ons commentaar.. Ook vond ze het erg vervelend dat we toch echt nog een andere maat moesten hebben en bleek die toch helemaal bovenin te hangen.. En die jongen die buiten de winkel in stond te gluren beviel haar ook helemaal niet.. Maar haar allergrootste probleem was toch wel mijn persoonlijke coach: “Ja, ik weet nooit zo goed wat ik moet doen als er een man mee het pashokje in gaat,” zei ze tegen haar collega, “dan ga ik altijd maar weg.” Maar toch, na veel geergerde blikken, en ontiegelijk veel bh’s passen later stapte ik de winkel uit met 6 door mijn persoonlijke coach goedgekeurde bh’s.. Wat zal de volgende stap zijn?
Voor me aan de balie staat een nette oude heer.. “Mevrouw,” vraagt hij, “weet u ook waar de beurs is?” Al meteen neem ik aan dat zo’n nette oude heer voor de 50plus beurs komt.. Fout gedacht.. Hij geeft aan dat hij voor de Kamasutrabeurs komt.. Ik leg uit waar hij heen moet en vol goede moet gaat de heer op weg.. Het meisje dat achter hem in de rij staat kijkt hem met pretlichtjes in haar ogen na.. Dan kijkt ze mij aan met de woorden: “Ouwe snoeperd!”
Zoals u vast al wel weet werk ik in een groot hallencomplex.. Daar zijn hele leuke beurzen, met vaak nog leukere bezoekers.. Maar toch, toch heb ik soms moeite om de dag door te komen zonder me te vervelen.. Allereerst begin ik dan braaf aan mijn huiswerk dat ik meegenomen heb.. Maar de hele dag huiswerk maken.. Ik ben braaf, maar zo braaf.. Dan maar spelletjes spelen op internet.. Een beetje hyven en msnen.. Maar dat mag dan weer niet.. Officieel dan.. Maar het wordt oogluikend toegestaan, maar niet zonder dat er erg veel commentaar op geleverd wordt.. “En al aan het winnen,” is een vraag die mij regelmatig gesteld wordt.. Maar nadat mijn baas weer commentaar had op mijn internet gedrag, dacht ik, ik vraag gewoon wat ik dan moet doen.. “Bezoekers verwelkomen!” was het antwoord.. Dus ik lief glimlachen naar de bezoekers die binnenkomen.. Toch is dat voor mijn gevoel niet genoeg.. Ik wil dat u zich speciaal voelt.. Dat u zich welkom voelt, omdat ik u op gepaste wijze begroet.. Dus als u me nu tijdens de kamasutrabeurs in mijn latex-outfit in ‘Receptie Oost’ ziet dansen dan weet u dat ik het fijn vind dat u er bent!
Soms zijn er van die avonden dat je thuis komt en denkt, wat moet ik kiezen.. Wat wil ik met muziek.. Wie vind ik belangrijk.. Wat vind ik belangrijk.. Welke richting wil ik op.. Wat ga ik kiezen.. Die solo van Lester Young.. Dat lied van Ella.. Of juist heerlijk luisteren naar Sir Duke.. De muziek blijft het allerbelangrijkste.. Dat is gewoon het allerbelangrijkste wat er is.. Muziek daar hou ik van.. Muziek is mijn leven, mijn doel.. Hoe? Ik denk dat ik nog een lange weg te gaan heb, misschien in het Nederlands, misschien in het Engels.. Wordt het Jazz, Pop of toch musical.. Maar mijn weg van luisteren, leren en doen ligt voor me.. In ieder geval de komende jaren..
