Zoals u vast al wel weet werk ik in een groot hallencomplex.. Daar zijn hele leuke beurzen, met vaak nog leukere bezoekers.. Maar toch, toch heb ik soms moeite om de dag door te komen zonder me te vervelen.. Allereerst begin ik dan braaf aan mijn huiswerk dat ik meegenomen heb.. Maar de hele dag huiswerk maken.. Ik ben braaf, maar zo braaf.. Dan maar spelletjes spelen op internet.. Een beetje hyven en msnen.. Maar dat mag dan weer niet.. Officieel dan.. Maar het wordt oogluikend toegestaan, maar niet zonder dat er erg veel commentaar op geleverd wordt.. “En al aan het winnen,” is een vraag die mij regelmatig gesteld wordt.. Maar nadat mijn baas weer commentaar had op mijn internet gedrag, dacht ik, ik vraag gewoon wat ik dan moet doen.. “Bezoekers verwelkomen!” was het antwoord.. Dus ik lief glimlachen naar de bezoekers die binnenkomen.. Toch is dat voor mijn gevoel niet genoeg.. Ik wil dat u zich speciaal voelt.. Dat u zich welkom voelt, omdat ik u op gepaste wijze begroet.. Dus als u me nu tijdens de kamasutrabeurs in mijn latex-outfit in ‘Receptie Oost’ ziet dansen dan weet u dat ik het fijn vind dat u er bent!

Soms zijn er van die avonden dat je thuis komt en denkt, wat moet ik kiezen.. Wat wil ik met muziek.. Wie vind ik belangrijk.. Wat vind ik belangrijk.. Welke richting wil ik op.. Wat ga ik kiezen.. Die solo van Lester Young.. Dat lied van Ella.. Of juist heerlijk luisteren naar Sir Duke.. De muziek blijft het allerbelangrijkste.. Dat is gewoon het allerbelangrijkste wat er is.. Muziek daar hou ik van.. Muziek is mijn leven, mijn doel.. Hoe? Ik denk dat ik nog een lange weg te gaan heb, misschien in het Nederlands, misschien in het Engels.. Wordt het Jazz, Pop of toch musical.. Maar mijn weg van luisteren, leren en doen ligt voor me.. In ieder geval de komende jaren..

Aansteller.. Is waarschijnlijk het eerste wat je denkt als ik zeg dat ik vanochtend voor het eerst weer vroeg op moest.. Ik mag weer werken.. Eindelijk kan ik weer schoenen en leuke jurkjes kopen.. Ik kan niet wachten tot over 2 weken mijn eerste salaris binnenkomt!!

Al uren, weken, dagen en maanden, eigenlijk al anderhalf jaar zie ik ertegenop.. Maar het moet, ik moet het gewoon doen.. Beginnen en uiteindelijk komt het dan vanzelf.. Ik heb er niet voor niets drie jaar naartoe gewerkt.. Drie jaar aan voorbereiding wat ik allemaal netjes afgesloten heb.. Nu nog het allerlaatste heuveltje.. Een klein heuveltje maar, maar voor mij lijkt het een heuse berg.. Zeker niet een die je in makkelijk overwint.. Maar toch, de eerste kleine stapjes heb ik gezet.. De eerste bladzijden gelezen en boeken bestelt.. Nu langzaam aan moeten ook de letters op papier komen.. Mijn eigen zelfbedachte woorden en kritische beschouwingen.. Met kleine pasjes, voorzichtig mijn ene voet voor de andere zetten moet ook ik mijn ‘Mount Everest’ kunnen bedwingen..