“Heej Meisje”, wordt er naar me geroepen, “jij zingt toch altijd.” En dat klopt wel, ik zing altijd.. Of in ieder geval heel erg vaak.. Als ik aankom fietsen kunnen mijn buren me al aan horen komen.. Dan klinkt het verder “Wil je dan een keer iets voor mij zingen.” Daar steekt mijn onzekerheid de kop op.. Zomaar iets zingen.. Lastig hoor.. Wat moet ik dan zingen en hoe moet ik me houding geven.. Als ik me afsluit voor de wereld en gewoon aan het fietsen ben, dan lukt dat wel.. Dan ben ik me niet bewust van al die mensen die naar me luisteren.. Maar zo hier speciaal voor haar.. Dat is eng.. Dat komt heel dichtbij..
Trekkie Monster uit Avenue Q zong er al over tot grote ergernis van Kate.. Maar nu is Microsoft er ook achter.. Er komt een pornoknop in de internetbrowser.. Zo blijven alle sites die je bezoekt geheim voor de andere gebruikers van jou computer.. En natuurlijk is het ook erg handig als je in het geheim een cadeautje voor je geliefde wilt kopen..
Soms zijn er van die avonden dat je thuis komt en denkt, wat moet ik kiezen.. Wat wil ik met muziek.. Wie vind ik belangrijk.. Wat vind ik belangrijk.. Welke richting wil ik op.. Wat ga ik kiezen.. Die solo van Lester Young.. Dat lied van Ella.. Of juist heerlijk luisteren naar Sir Duke.. De muziek blijft het allerbelangrijkste.. Dat is gewoon het allerbelangrijkste wat er is.. Muziek daar hou ik van.. Muziek is mijn leven, mijn doel.. Hoe? Ik denk dat ik nog een lange weg te gaan heb, misschien in het Nederlands, misschien in het Engels.. Wordt het Jazz, Pop of toch musical.. Maar mijn weg van luisteren, leren en doen ligt voor me.. In ieder geval de komende jaren..
Soms kun je zomaar verliefd worden.. Op die pianist waarvan de vingers zo verschrikkelijk snel over de toetsen gaan.. Of op die ene vriend die zo’n mooie stem heeft.. Op die warme zomeravond met mooie liedjes.. Gezellige gesprekken, alles en iedereen is leuk.. Het eten is heerlijk en de wijn vloeit rijkelijk.. Alles is zoals je wenst.. Je bent verliefd, verliefd op het leven.. Verliefd op..
“Goedemorgen u spreekt met Joyce”, met een glimlach op mijn gezicht en mijn allervrolijkste telefoonstem nam ik op.. “Goedemorgen”, klonk een hese stem aan de andere kant van de lijn, “ik vroeg me af, zijn er binnenkort ook nog erotische avonden bij jullie?” Even zat ik met mijn mond vol tanden aan de andere kant van de lijn.. Erotische avonden bij een van de grootste hallenverhuurders van Nederland.. Volgens mij niet zeer binnenkort in ieder geval.. Of toch wel.. Maar om de KamaSutra nu een erotische avond te noemen, die begint toch al om twaal uur ‘s middags..
“Oh, nee..”, denk ik in paniek.. Het zal toch niet weer zo zijn he.. Nog een keer pak ik mijn tas uit, geen sleuteltje.. Mijn jas- en broekzakken worden ook weer nagevoeld, maar ook daar zijn mijn sleutels niet te vinden.. Waar kan dat ding nu zijn.. Heb ik mijn fiets dan niet op slot gezet, ik begin zwaar aan mezelf te twijfelen.. Toch kan ik me met 99% zekerheid herinneren dat ik het dubbelslot vast gemaakt heb.. Nog maar een keer mijn tas uitpakken om tot de ontdekking te komen dat mijn sleutel er echt niet in zit.. Uiteindelijk loop ik toch maar door naar mijn fiets.. En ja hoor, wat ligt er op de grond ergens zo ongeveer naast het achterwiel.. Mijn sleuteltje.. Wat een geluk!!
Aansteller.. Is waarschijnlijk het eerste wat je denkt als ik zeg dat ik vanochtend voor het eerst weer vroeg op moest.. Ik mag weer werken.. Eindelijk kan ik weer schoenen en leuke jurkjes kopen.. Ik kan niet wachten tot over 2 weken mijn eerste salaris binnenkomt!!
Rustig laat ik het gesprek om me heen aan me voorbij gaan.. Ondertussen gaat de discussie onvermoeid verder.. Heerlijk om erbij te zitten en te genieten van de klanken van de verhitte stemmen.. Heerlijk om te luisteren naar de argumenten die aangevoerd worden.. Heerlijk om te merken dat iedereen een andere mening heeft.. Heerlijk om te horen hoe er langs elkaar heengepraat wordt.. Heerlijk om te zien hoe iedereen op elkaar reageerd.. En heerlijk om er gewoon naast te zitten en niet aan de discussie mee te doen.. Om gezellig weg te dromen op de klanken van de ‘verhitte’ stemmen..
De vraag die mij gesteld werd was: “Is het dan een 1.2 of 1.4??” Mijn antwoord was “Weet ik niet, er kan wel 30 liter in..” Dit was duidelijk niet het goede antwoord.. Maar ook het echte antwoord moet ik jullie schuldig blijven.. Ik heb werkelijk geen idee..
Help, ik zit vast.. Om mijn handen zit een laag plakkerig deeg en daaromheen bakpapier.. Niet zo handig, ik was duidelijk iets vergeten.. Gelukkig is daar mijn reddende engel met nog wat extra bloem.. Ik word uiteindelijk bevrijd en opgelucht zet ik de bakplaat met twee heerlijke pizza’s calzone in de oven.. Over 20 minuutjes kunnen we eten..
