Openhartig, als je het in de dikke van dalen opzoekt zegt deze: open·har·tig bn, bw zonder iets te verzwijgen; oprecht: ~ spreken
Maar soms kan het wat mij betreft ook te openhartig.. En iets waar te voor staat, hebben we vroeger allemaal geleerd, is nooit goed.. Zo ook de dames die ik aan mijn balie had staan.. Geloof me, er zijn dingen die zijn bedacht om verzwegen te worden.. Bijvoorbeeld waarom je je kaartjes vergeten bent, of waar je ze hebt laten liggen.. Naast de vribrator op mijn nachtkastje is de rede waarbij ik graag mijn oren even dichtstop, waarbij ik even oostindisch doof wil zijn.. Dus dames, de volgende keer moet u uw kaarten maar gewoon meenemen.. Of een goede rede verzinnen zoals ze zijn uit het autoraam gewaaid of ik dacht dat zij ze mee zou nemen.. Dan zal ik u vriendelijk naar de juiste balie verwijzen en u danken voor de verzwegen echte rede..
Vanochtend heel vroeg fietse ik door de stad.. Er lag een mooi laagje witte sneeuw en de straten waren verlaten.. Niet eens eenzame vrouw die haar hond uitliet, alleen de ongerepte sneeuw.. Ook het station vanochtend was bijna verlaten, op een eenzame conducteur na die zijn werkdag begon.. Mijn fantasie sloeg op hol.. Dit was het perfecte moment om jou tegen te komen.. Mijn zonnestraaltje.. Deze fantasie kreeg niet lang te tijd.. Want het noodlot sloeg toe, mijn trein reed niet en het werd almaar drukker op het station.. De kou begon me tegen te staan, want niet alleen het laagje witte sneeuw op de grond bleef bevroren, ik langzamerhand ook.. Daar kwam gelukkig mijn trein, op het moment dat ik instap keek ik nog één keer achterom.. Achter me een perron vol wachtende en koude mensen.. Er was geen zonnestraaltje te zien.. Ik liep door en was blij dat ik lekker in een warme coupé mocht zitten..
Sinterklaas is weer in het land.. En ook hebben ze in de winkelstraten de lichtjes weer opgehangen.. De kaarsjes in huis gaan weer aan.. Maar toch, toch bleef het echte winter gevoel nog een beetje uit.. Misschien was het wel koud, maar dat voel je niet als je binnen zit.. En al die regen, dat is gewoon vertrouwde meneer herfst.. Maar vandaag, vandaag begon de winter echt.. Want toen ik vanochtend hard aan het studeren was en even opkeek van mijn bladmuziek zag ik het.. Door het raam, hele grote sneeuwvlokken.. En nu kan ik zeggen, de winter is echt begonnen..
Er zijn van die dagen waarvan je aan het eind altijd zegt: “Er zijn van die dagen..” Vandaag was zo’n dag.. Een dag die bijna niet door te komen was.. Want zeur ik normaal altijd over mensen en hun domme vragen.. Niemand stond er aan mijn balie.. Zelfs niet iemand met een domme vraag.. Ik was heel zielig alleen.. Dus vanaf volgende week mogen jullie ook alle domme vragen weer bij mij neerleggen!! Echt waar, ik zal er niet over zeuren.. Heus niet..
De Talentenshows zijn niet meer van de televisie weg te denken.. Bij de publieke omroep zoeken ze Joseph en Evita, bij de commerciele zenders zoeken ze voor het komende jaar, weer nieuwe idolen voor het nederlandse publiek.. Bij Idols, Popstars en XFactor.. En van deze shows krijg ik dus echt wel hoofdpijn.. Want hoe hard de jury ook haar best lijkt te doen, naar mijn mening is het een hopeloze zoektocht.. Zo kan geen van de kandidaten bij de nieuwe Popstars een heel nummer zuiver zingen, regelmatig zit ik met kromme tenen te luisteren.. Wat is er mis met de jury? Wat is er mis met het publiek? Wat horen zij dat ik niet hoor, of eerder gezegd wat horen zij niet.. Ik zap snel weg van de zender, want de hoofdpijn wordt nu echt te erg.. Toch blijft er nog een beetje hoop en zap ik bij de volgende kandidaat weer terug.. Maar weer beginnen mijn tenen langzaam te krommen en nog sneller dan eerst komt mijn hoofdpijn weer terug.. Dus ik besluit me te verdiepen in de Gilmore Girls en CSI, want hier krijg ik tenminste geen hoofdpijn van..
Buiten waait de wind door de bomen, maar gelukkig hier binnen is het knus en warm.. Het is hier Nederlands gezellig, om maar eens met grote termen te gaan gooien.. Door de kamer schijnt een flikkerend licht van de kaarsjes die branden.. Er strijkt tocht langs mijn been en ik trek mijn deken nog iets steviger om me heen.. Voor me op tafel staan verschillende lekkernijen zoals pepernoten, marsepein en speculaas.. Want ik zit te wachten, te wachten tot zaterdag.. Dan komt hij eindelijk weer.. Mijn grote held Sinterklaas.. Ik heb trek, maar tot zaterdag moet ik nog wachten.. Dus zit ik hier in het flikkerende licht van de kaarsjes.. Ik trek mijn deken nog eens stevig om me heen.. En wacht tot ik me weer dik mag eten aan de speculaas, de marsepein en pepernoten..
Slapend rijk worden, dromen we daar niet allemaal van.. Gewoon lekker lui op de bank niets doen.. Tijd hebben om alle boeken te lezen die je altijd al wilde lezen.. Alleen nog maar de dingen doen die je echt leuk vind.. Slapend rijk worden is een utopie waar we allemaal graag in willen geloven.. Daarom vond ik wederom een mailtje met dit onderwerp: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: FW: (eenmalig) veel geld ontvangen GEEN GEINTJE!!!! zie het zelf (wie weet) in mijn inbox.. En weer verbaasde ik me over de derde alinea, deze persoon is echt paranormaal begaafd want anders zou dit nog niet bekend zijn: ik dacht dat het een kettingbrief was maar twee weken later, na dit bericht doorgestuurd te hebben kreeg ik een bericht om mijn adres op te geven en ontving ik een cheque van 24800 euro. Ik vraag me af of deze mensen slapend rijk worden, of dat ze thuis zitten te wachten op die grote check en in plaats van slapend rijk worden, van de koude kermis thuiskomen.. Want slapend rijk worden lijkt me heel mooi, maar het lijkt me voorlopig ook nog een utopie..
Ik weet het ik zou weer eens iets moeten schrijven.. En geloof me ‘s avonds als ik in mijn bed lig komen de beste ideeen in mij boven.. Ik vertel mezelf deze moet je onthouden en val uiteindelijk in slaap.. De volgende ochtend wordt ik met het briljante idee, dat ik iets moest onthouden wakker.. Ik zoek, maar kan het niet vinden.. De hele dag denk ik erover na, tot ik ‘s avonds weer in mijn bed lig.. Nu zou het briljante idee terug moeten komen, maar helaas.. Het enige wat ik doe is naar mijn plafond staren en in mijn gedachten graven.. Het briljante idee terugvinden lukt me niet.. Dus ik weet echt dat ik iets moet schrijven.. En binnenkort, binnenkort wordt ik ‘s ochtens wakker en weet ik het en dan zal ik het jullie zeker niet onthouden..
