.. in de aanbieding.. Helaas is de garantie op dit konijn verlopen.. Toch zou ik hem graag ruilen.. Er is helemaal niets mis met het konijn en ik heb er twee jaar plezier van gehad.. Het is een lief en vrolijk konijn.. Hij heeft veel energie.. Misschien is het vervelend dat hij zo nu en dan trapt en bijt.. Gelukkig trekt de pijn na ongeveer 5 uur wel weer weg.. Dus wil je een ander konijn of heb je een leuk konijn in de aanbieding wat je zat bent, reageer dan!!

In de auto kijk ik in mijn tas of ik alles heb.. Het is donker dus ik kan het niet zo heel erg goed zien.. Dus op het moment dat ik in de trein zit haal ik al mijn spullen uit mijn tas en verspreid ze om me heen.. De treincoupe wordt zo voor even mijn woonkamer, zoveel spullen heb ik om me heen verzameld.. Helaas niet hetgeen wat ik zoek.. Hij is echt weg en wat kun je zonder.. Niets.. Hij heeft me volledig afhankelijk gemaakt.. Langzaam denk ik terug waar ik mijn liefste achter gelaten kan hebben.. Er is maar een mogelijkheid, bij vriendin A… Ik probeer creatief te zijn en een manier te bedenken hoe ik haar dit kan vertellen.. Ondertussen probeer ik ook contact op te nemen met mijn liefste, maar hij antwoord niet.. Ten einde raad ga ik slapen.. Morgen brengt vast meer geluk voor mij en mijn liefste.. Dit voorgevoel blijkt volledig te kloppen, want deze dag sluiten ik en mijn liefste elkaar weer in de armen.. En misschien voor een volgende keer is het handig dat ik ook een adresboekje heb.. Dan had vriendin A. me meteen gerust kunnen stellen dat mijn telefoon bij haar op de bank lag..

Er zijn van die momenten dan zou je iemand graag met gelijke munt terug willen betalen.. Iemand net zo’n rotopmerking naar de kop slingeren als jij zojuist kreeg.. Iemand ook gewoon even helemaal met de grond gelijk maken en dan nog drie trappen na geven.. Maar nee, je houdt je in.. Je doet het niet.. Het is niet jou stijl.. Je bent je rustige, ingetoge zelf.. Maar soms, heel soms zou je wel eens een verschrikkelijk rotwijf willen zijn.. Die ander even laten voelen hoe het is om je zo verschrikkelijk klein en vertrapt te voelen.. Toch draai je je om en loop je door, waarom mezelf verlagen tot jou soort..

Vanochtend loop ik naar school, ik heb een beetje haast dus probeer de verkopers op straat te ontwijken.. Als ik langsloop kan ik niet verhinderen dat ik een deel van het gesprek opvang.. Het meisje van de Novib heeft net uitgelegd waarom je juist dit goede doel moet steunen, toch blijkt de jongen die ze dacht aan de haak geslagen te hebben niet enthousiast.. Ze probeert het via een andere weg, “Maar zie je dan wel eens die reclame op televisie?” vraagt ze.. “Ja” is het korte en bondige antwoord.. Hier neemt ze geen genoegen mee, ze wil graag weten wat hij denkt als hij deze bewuste reclame, met uitgemergelde kinderen, ziet.. “Nou dat vind ik eigenlijk wel leuk..” Verbaast klinkt er “Leuk?!?!?” En ik moet eerlijk toegeven dat ik me wel kan vinden in deze reactie.. Ik loop verder maar vang nog net het antwoord op: “Ik denk altijd als ik dat zie, zij hebben het daar zo slecht, gelukkig heb ik het hier veel beter..”